เพื่อนก็เหมือนกับลมหายใจ เราไม่สามารถจับต้องมันได้ ไม่สามารถรับรู้ถึงกลิ่นของมันได้ ไม่สามารถรู้ถึงรสชาดของมันได้ ไม่สามารถที่จะรู้ได้ส่ามันจะเกิดขึ้นเมื่อใด แต่เราสามารถรับรู้ถึงความรู้สึกของเพื่อนได้เสมอ และบางที่เพื่อนอาจเกิดขึ้นหรือเลื่อนหายไปบ้างในบางเวลา แต่เรารู้เสมอว่า...เมื่อใดที่ใจต้องการ"คำว่าเพื่อนนั้นก็จะแจ่มชัดขึ้นใจเราเสมอนะ ะ"

พรุ่งนี้เจอกันที่ย่านความคิดถึง
ถนนคำนึงเธอจำได้มั้ย
ถึงแยกเลี้ยวซ้ายเข้าซอยจริงใจ
บ้านเลขที่ห่วงใย
ติดป้ายใหญ่ๆว่า...คิดถึงเธอ

โค้ดเพลง

*...เมื่อมีบางสิ่งที่หายไป...*

แม้วันนี้...พวกเราจะยังรู้จัก และเข้าใจคำว่า"คิดถึง"
แต่สำหรับเราก็ยังรู้สึกว่า ความคิดถึงมันมีค่าน้อยลงกว่าเดิม

วันวาน...ที่ยังไม่มีโทรศัพท์มือถือ ส่งความคิดถึงได้อย่างทันท่วงที เพราะทันที...ที่คำนี้มันโผล่ขึ้นมาในความรู้สึกของเพื่อนคนนี้ แล้วเพื่อนคนนี้ก็ยังไม่ทันได้เก็บกักมันไว้ให้เต็มเปี่ยม มันก็สามารถถูกระบายออกไปด้วยปลายนิ้ว เราสามารถบอกความคิดถึงได้ทุกที่ที่คิดถึง...ไม่ว่าเรากับเพื่อนจะอยู่ห่างไกลกันแค่ไหน คำว่า"คิดถึง" แค่คิด...ก็ถึงแล้ว ในขณะที่ "ความคิดถึง" ของวันวาน ต้องสั่งสมอยู่ในความรู้สึกของเพื่อนคนหนึ่งมาเป็นเวลาเนิ่นนาน วิธีระบายออกที่ง่ายที่สุดคงเป็น "จดหมาย" ที่สามารถถ่ายทอดความคิดได้อย่างทันท่วงที...แต่กว่าจะถึงนี่สิ...เป็นการรอคอยที่ทรมาน
***คำว่า "คิดถึง" ได้แค่ "คิด"...รอหน่อยก็คงจะ "ถึง" เราเลยรู้สึกว่า..."ความคิดถึง" ในวันนั้นมันช่างหอมหวนกว่าวันนี้ กว่าที่เราจะส่งคำคำนี้ถึงเพื่อนสักคนได้เล่นเอาเกือบแทบขาดใจตาย "คิดถึง"แม้มันจะอยู่ใกล้กัน แต่ความหมายของมันห่างกันเหลือเกิน
"คิด...............................ถึง"
คงเพราะระยะห่างระหว่างกันนี่แหละ ที่ทำให้คำคำนี้สมบูรณ์เต็มความหมายที่สุด และเป็นบททดสอบความคิดถึงระหว่างเพื่อนได้ดี ยิ่งห่างกัน...ยิ่งคิดถึง หากยังคิดถึง..ยิ่งคิดถึง...ถือว่า "ยังคิดถึง"
ในขณะที่ปัจจุบัน..."ความคิดถึง" ไร้ซึ้งระยะทางจึงไม่สามารถรับรู้ได้เลยว่ากว่าความคิดถึงของเราและเพื่อนจะมาเจอกันนั้นมันทรมานมากแค่ไหน? เผลอๆคุยกันทุกวันจนเกือบลืม "คิดถึง"กันก็มี
เราอาจเคยรอคอยเพื่อที่จะได้พบกับเพื่อนๆที่เราคิดถึง เพื่อที่จะได้เห็นหน้าพวกเขา ได้ยินเสียงเขาซึ่งมันบอกได้ทันทีเลยว่า...เราโหยหามันแค่ไหน...
ซึ่งผิดกับวันนี้...เราสามารถที่เห็นหน้าพวกเขาได้ทุกเมื่อที่เราเข้าเม้นHi5ให้พวกเขาหรือเมื่อออนเอ็มเจอกัน และสามารถได้ยินเสียงของเขาตลอดเวลาที่ต้องการ
ในเมื่อ "ความคิดถึง"วิ่งมาจากความรู้สึกแล้วมาหยุดอยู่ที่ปลายนิ้วมันคงยากที่จะวิ่งกลับไปสู่ความรู้สึกได้อีกครั้ง แต่ถึงตอนนี้แล้วอยากจะบอกให้กับเพื่อนๆได้รู้ว่ามันเป็นความคิดถึง ที่เราอยากบอกว่าเรา "คิดถึง"เพื่อนๆทุกๆคนนะ
***คิดถึงเพื่อนเสมอเด้อ***

ชิงร้อนชิงล้าน

ด้วยสองมือสองเท้าที่ก้าวมั่น
จะสร้างฝันด้วยแรงอันแข็งขืน
จะคว้าจันทร์งามๆยามคำคืน
จะหยัดยืนฝืนไปให้ถึงดาว